හිම කැට වැටෙනා

සීතල යාමේ

ගතට තුරුලුවී

නිදනා ඔබගේ

සෙනෙහස හමුවේ

සීතල නොදැනේ‍

ආදර හැගුමෙන්

හිත උණුසුම් වේ

 

නීල ගුවන් ගැබ

නිල්වන් දිය රල

හමනා මදනල

සොදුරුය දියදම

මා ආ මාවත

එලිය කරන්නට

මට මග පෙන්වු

පහන් ටැඹයි නුඹ

නුඹ පෙනෙනා ඉම

නැවතී නිසලව

නුඹ දෙස බලමින්

ගිමන් හරිමි මම

මතුයම් දවසක

සෙනෙහෙ ලබන්නට

පහන් ටැඹේ

ආලෝකය වන්නට

 ආදරිය

ඔමරි හිනාවට ආලෙ බඳිනවා

ලස්සන නුඹ ලඟ හිත නවතිනවා

ඉඟි බිඟි බැල්මට මසිත සැලෙනවා

සිහිනෙන් මම නුඹෙ දෙතොල් සිඹිනවා

 

හැරී බලනවා කැකිරි පලනවා

රවා බලනවා නොපෙනි යනවා

නුඹෙ හැඩරුව දැක සිහිසුන් වෙනවා

නුඹ මා රවටනවාද සිතෙනවා

 

සිදාදියෙන් සිටු කුමරෙක් එනවා

උඡාරුවට නුඹ කැන්දන් යනවා

තනියම බැඳි පෙමෙ දුක උහුලනවා

නුඹ රුව හදවතේ ඇඳි තියෙනවා

 

 නීල ගුවන් ගැබ

නිල්වන් දිය රල

හමනා මදනල

සොදුරුය දියදම

මා ආ මාවත

එලිය කරන්නට

මට මග පෙන්වු

පහන් ටැඹයි නුඹ

නුඹ පෙනෙනා ඉම

නැවතී නිසලව

නුඹ දෙස බලමින්

ගිමන් හරිමි මම

මතුයම් දවසක

සෙනෙහෙ ලබන්නට

පහන් ටැඹේ

ආලෝකය වන්නට

 

විනාශ වු සේවිකාව

 

 ඕ මේලියා සියල්ල ඉහලින්ම සිදුවෙලා

කවුද හිතුවෙ නුඹව නගරයෙදි හමුවෙයි කියා

ලස්සන ඇඳුම් සහ ඉසුරුමත් ඡීවිතයක්.

ඔබ දන්නෙ නැද්ද මාව විනාශකළ බව ඇය පැවසුවාය.

 

නුඹ අපව හැරගියා සපත්තු හෝ මේස් නැතිව වැරහිිලි ඇඳුමෙන්

අල ගැලවීමෙන් සහ වල් නෙලීමෙන් වෙහෙසව

දැන් නුඹ දිදුලන වළලූදමා ලස්සන පිහාටු ගැසු හිස්වැසුමක් පළදා.

ඔව් විනාශවු අප අඳින්නෙ පළදින්නෙ එලෙසයි ඇය පැවසුවාය.

 

ගොවිපලේදි නුඹ කතා කලේ තා තී කියා

අතන මෙතන අරක මේක කියමින්

දැන් නුඹ වෙනස් උසස් සමාඡයේ විලසට කතාව උසස්වෙලා.

විනාශවු අයගෙ  කතාවිලාශය මෙලෙස දීප්තිමත්වෙනවා ඇය පැවසුවාය.

 

එදා නුඹගේ දෑත් ගොරෝසුයි වියලූනු මලානික මුහුණ

දැන් නුඹේ දිලිසෙන කොපුල් දුටුවිට මා කුල්මත්වි  ආනන්දයට පත්වුනා

නුඹේ වටිනා අත්වැසුම්  ඕනෑම මට්ටමක ගැහැණියකට ගැලපෙනවා.

විනාශවු අපට කිසිදිනක වැඩකරන්න අවශ්‍ය නැහැ ඇය පැවසුවාය.

 

ගෙදර ඡීවිතය බියකරු සිහිනයක් බව නුඹ නිතරම පැවසුවා

නුඹ ලැඡ්ඡුාශීලයි නිතරම සිටියේ බියෙන් තැතිගැන්මෙන්

දැන් නුඹ අවසිහිය දුක මොනවාද කියා නොදන්නවා වගේ.

ඇත්ත. විනාශවු පසු අප සතුටින් ඡීවත්වෙනවා ඇය පැවසුවාය.

 

මම පතනවා මට ලැබෙනවා නම් ලස්සන පිහාටු සහිත හිස්වැසුමක්

ලස්සන දිග ගවුමක් සුමුදු පියකරු මුහුණක් සහ

මට හැකිනම් උඡුාරුවෙන් නගරය මැදින් ඇවිදයන්නට.

ආදරියේ පිටිසර කෙල්ලක් වු නුඹට එසේ කළ නොහැකියි

නුඹ විනාශවි නැහැ. ඇය පැවසුවාය.

 

තෝමස් හාඩිගේ මෙම කාව්‍ය නිර්මාණය වික්ටෝරියානු පාලන යුගයේදි කාන්තාව මුහුණදුන් සමාඡු තත්වය විදහා දක්වයි. එම වකවානුවේ විවාහයකින් තොරව ලිංගික සබඳතා පැවත්වු කාන්තාව විනාශවු ගැහැණියක් ලෙස අවමානයට පත්කෙරුනි. පිරිමින්ට එලෙස බාධක හෝ කිසිදු තහනමක් තිබුනේ නැත. විනාශයට පත්වු ගැහැණියට සිදුවුයේ ධනවත් පිරිමියෙකුගේ අනියම් බිරියක් ලෙස හෝ උසස්  සමාඡුයට සේවය සපයන ගණිකාවක් විමයි. මෙම අවස්තා දෙක තුලින්ම ඇයට ඉසරුමත් ýවිතයක් ලැබුනත් සමාඡුයේ අවමානය ඉවත්නොවුනි. එලෙස විනාශවු ගැහැණියක සහ ඇය හඳුනන අයෙක් අතර ඇතිවන සංවාදයක් ලෙස නිර්මාණ කරු එදා පැවති තත්වය රසිකයාට ඉදිරිපත්කරයි.

The Ruined Maid by Thomas Hardy තෝමස් හාඩි

සිංහල පරිවර්තනය ආචාර්ය ඡගත් රූපසිංහ

 

 

බිරිඳ මගේ නුඹ (කවි)

බිරිඳ මගේ නුඹ

බිරිඳ මගේ නුඹ මේ දිවිගමනේ

සෙවනැල්ලක් සේ ලඟ හිඳිනා

සොඳුර මගේ නුඹ සසර සරනතුරු

මා හා එක්වී සැරි සරනා

දිනිඳු නුඹ මට එලිය දෙවනා

සඳකි නුඹ මට සිසිල දෙවනා

මවකි නුඹ මට ලමැද හොවලා

සෙනෙහෙ වඩලා වියොව නසනා

විලකි නුඹ මට නිමල දියපිරි

මගේ දිවියේ පවස නිවනා

මගේ දෙවොලේ පිදෙන දෙවඟන

නුඹයි සිරිකත නිවසෙ දිලෙනා

අමිල සෙනෙහෙස පිදුව නුඹ මට

බැඳුනදා රන් හුයෙන් දෑඟිලි 

නිමල පිය සෙනෙහසක උරුමය

උදාකළෙ දූ කුමරියන් දී

කඳුල සුසුමද ගතේ රිදුමද

නිවයි  විකසිත සිනාමල් මුව

තුමුල මහමෙර විලස නොසැලී

දිරිය දෙන නුඹ ලඳකි පින්බර

                                           

 ආචාර්ය ජගත් රූපසිංහ

කවි

මතකයේ මාවතේ

නිලට දිලි ගුවන් ගැබ

කළුවලාවෙන් වැසී

පටන් ගත් මද වැස්ස

නාකපන වැහිවෙලා

හෙනහඩින් ගැස්සිලා

සලිත වු අහස් කුස

විදුලි රේඛා මවා 

සොඳුර ැ සිත්තම් අඳී

කිතිකැවී හද ඔකඳ වී සිත

මතකයේ මාවතේ

ඇසිල්ලෙන් නික්ම ගොස්

ඔබේ ලඟ නැවතිලා