Monday, February 15, 2021

The Watcher -Short Story

 

මුරකරුවා

බටහිර අහස සිතිජයට ආසන්නව තවමත් ලා රත් පැහැයෙන් පෙනේ. වැව් බැම්ම මත සිටගත් මුරකරුවා අවට සිසාරා බැලීය. සැඳෑකාලයේ ඇවිදීමට ආ සියලුම ජනයා නැවත නිවෙස් බලා ගොසින්ය. වැව් බැම්මේ උතුරු කොනේ වාඩිවී, වතුරට කකුල් දමාගෙන බිලී පිත්ත ගස්සමින් සිටින මාළුබාන්නා හැර පෙනෙන තෙක් මානයේ කිසිවෙක් නැත. ඔහු ගැන කරදරවීමට අවශ්‍ය නැත. මාළු අල්ලාගන්නා බලාපොරොත්තුවෙන්  මැදියම් රැය වනතුරු ඔහු එතැනම සිටිනු ඇත.

ප්‍රාදේශීය ආදයම් දෙපාර්තමේන්තු කාර්යාලයේ නමයේ කණිසම වැදෙනවා ඔහුට ඇසුනි. අයාලේ යන හරකුන් කම්බි වැටෙන් රිංගා වැව් බැම්මට නැගනැති බව ඔහු සැකහැර දැනගත්තේය. ඔහු ගෙදර යාමට හැරුනා පමනි. යාර සියයක් පමන උුරින් අපැහැදිලි රුවක් ගල්පේලි බසිමින් වතුර අසලටම යනබව ඔහුට පෙනුනි. අවතාරයක්ද ඔහුට ක්‍ෂණිකව සිතුනි. ඒ අදහස බැහැරකළ ඔහු අපැහැදිළි රුව අසලට ගමන් කලේය. මේ මහරැ තනියම කවුරුහරි නාන්න ආවද? ගල් පඩි පෙල මුඋුනේ සිට බැලූවිට ඒ කාන්තාවක් බව ඔහුට වැටහුනි. පඩිපෙලේ අන්තිම පඩියේ නැවතුනු ඇය එම පඩිය මත යමක් තැබුවාය. එය ලියුමක් විය හැක. ඉන්පසු වතුරට බැසගත් ඇය දනක් දක්වා ගිලෙන තුරු ඇවිද ගොස් අහසට දෑත් ඔසවා යාඥා කරන්නට විය. එය ඉතා පැහැදිලි සංඥාවකි. පොලීසිය විසින් සොයාබලන, ප්‍රශ්ණකල හැකි, කටකතා පැතිරිය හැකි, වැව සම්බන්ධව ඉතාමත් නරක ප්‍රතිරූපයක් ඇතිවන බිහිසුනු අවසානයක් සහිත සංඥාවකි.

 

“”ගොඩට එන්න. වැවෙන් ගොඩට එන්න.ඔහු කෑගැසුවේය. ඇය වතුරේ සිට බලා සිටියාය.

ඔතන ඉඳගෙන ඔය විදියට බලාගෙන ඉන්න එපා. සීතල හැදෙයි. කවුරුවුනත් කමක් නැහැ ගොඩට එන්න. ඔහු පඩිපෙල බැස ලියුම අහුලා ගත්තේය. තමා ලඟ තිබූ ලැන්තෑරුම දැල්වූ ඔහු එහි එලිය වැඩි කලේ. එය ඉහලට ඔසවා කොඳුරන්නට විය.

“’මම මේවට කැමති නෑ. ඇයි හැම දෙනාම මේ වැවටම පනින්න එන්නෙ? ‘

මැරෙන්න ඕනනම් කේාච්චියට පනින්න. ඔහු කීවේය.

ලැන්තෑරුම් එලිය ඇයගේ මුහුණට වැටුනි. ඇය ලාබාල තරුණියකි. ඇගේ මුහුණ කඳුලින් තෙමී ඇත. ඔහුට එක්වරම අනුකම්පාවක් ඇතිවිය.

වාඩි වෙන්න. කලබල වෙන්න එපා. ඔතන වාඩි වෙන්න. නෑ නෑ ඔතන එපා ගල් පේලි දෙකක් උඩට නැගලම වාඩිවෙන්න. වතුර කිට්ටුව වාඩි වෙන්න එපා. ඔහු පැවසීය. ඇය කීකරු වූවාය. ඇය හා වතුර අතර වූ අවසාන ගල්පඩියෙ වාඩිවූ ඔහු ලන්තෑරුම ගල මත තැබීය. උුම්කොල කෑල්ලක් ගෙන කටට දමා ගත්තේය. බිමට බරවූ මුහුණ දැතින් වසාගත් ඇය ඉකිගසන්නට විය. 

ඇයි නැගිටල ගෙදර යන්නෙ නැත්තෙ නෝනා.අපහසු තාවයට පත්වූ ඔහු පැවසුවේය.

මේ ලෝකෙ මට ගෙයක් නෑ.ඉකි බිඳුම අතරින්ම ඇය පැවසුවාය.

මට ඕව කියන්න එපා. මේ තරම් කාලයක් ගෙයක් නැතුව නොවෙයිනෙ ඔබ හැඋුනෙ වැඩුනෙ. මුරකරු පැවසීය.

මට අවුරුÿ පහෙදි අම්ම නැතිවුනා.

මම හිතුවා.මුරකරු පැවසීය. තාත්තා නැවත කසාද බැන්ද නිසා ඔබ හැඋුනෙ වැඩුනෙ කුඩම්ම යටතෙ. ඔහු වැඩි උුරටත් පැවසීය.

ඔව් ඔව් කොහොමද ඔබ දැන ගත්තෙඇය ඇසුවාය.

මට දැන් අවුරුඋු හැට පහක්. කුඩම්මා ඔබට කරදර කලාද? ”

නැහැ එතනදි ඔබ හිතුවහැටි වැරදියි. ඇය මට හරිම කරුණාවන්තයි. අවුරුඋු කිහිපයකට කලින් තාත්තා මැරුන දවසෙ ඉඳල ඇය මාව හොඳින් රැකබලාගත්තා. තාත්තා ඉතිරිකරල ගියේ ඉතා සුලුමුදලක්. එ් ටිකත් ඇය අප වෙනුවෙන් වියදම් කළා.

මුරකරු අහසේ තරු දෙස බැලීය.  රැ කෑම මග හැරීම මතක්වීමෙන් ඔහු හූල්ලන්නට විය. දැන් හොඳටම රැ වෙලා. ගෙදර යන්න නෝනා.

මම කිව්වනෙ මට ගෙදරක් නෑ කියල. ඇය කේන්තියෙන් පැවසුවාය.

ඔබ කියන විදියට ඔබේ කුඩම්මගෙ ගෙදර ඔබට කිසිම කරදරයක් නෑ. කුඩම්ම ඔබට හොඳට සලකනවා.

එ්ත් ඇයි මම එයාට කරදරයක් වෙන්නෙ. මම එයාගෙ කවුද? ”

ඔබ ඇගෙ ස්වාමිපුරුෂයගෙ උුව. මුරකරු පැවසීය.   සම්බන්ධය හොඳටම ඇති.

නෑ නෑ මට ඕන නෑ කාගෙවත් ලඟ පිනට ජීවත් වෙන්න.

එහෙනම් ඒ අය ඔබට ස්වාමිපුරුෂයෙක් හොයල දෙනතුරු බලාඉන්න වෙයි”.

ඇය අඳුරේම ඔහු දෙස රවා බැලීය. එ්ක තමයි මම කරන්න කැමති නැත්තෙ. මට ඕන ඉගෙනගන්න. දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න. මමම හම්බකරල ජීවත්වෙන්න. මට කසාද බඳින්න අවශ්‍ය නෑ.

මට නිතරම ඇහෙනවා මගෙ අනාගතය ගැන, මගෙ විවාහය ගැන, ඈත පලාතක ජීවත්වෙන එයාගෙ වැඩිමහල් පුතා සමග කුඩම්මා උුක්වෙමින්කතාකරනවා. මාව දිගටම ඉස්කෝලෙ යවන්න වියදම් කරන්න ඔවුන්ට අමාරුයි දැන්. මාසෙකට රුපියල් විස්සක් අවශ්‍යයි ඉස්කොලෙ වැඩවලට.

රුපියල් විස්සක්.මුරකරුට කියවුනේය. එය ඔහුගෙ මාසෙ පඩියට සමානය.

කොහොමද කෙනෙක් එච්චර ලොකු ගානක් ඉගෙනගන්න වියදම් කරන්නෙ

අද වෙනතුරු කළා.ඇය කීවාය.

මම බලාගෙන හිටිය මට ශිෂ්‍යත්වයක් ලැබෙයි කියල. එහෙම වුනානම් කිසි ප්‍රශ්ණයක් නෑ. ශිෂ්‍යත්ව ලැබුන අයගෙ නම්  අද හවස කිව්වා. අනිත් අයට ලැබුනා. මට නෑ. මගේ නම තිබුනෙ නෑ.ඇය නැවතත් හඬා වැටුනාය. මුරකරු ඇය දෙස පුඋුමයෙන් බැලීය. මේ සියලු සිද්ධීන්ගෙන් ඔහුට වැටහුනේ ඉතා ස්වල්පයකි.

මේ සිද්ධිය දැනගත්තම ඔවුන් මගේ විවාහය කරන්න හදයි. හෙට මාව බලන්න එක්කෙනෙක් එනවලු. ඇය තවඋුරටත් කීවාය.

එයාව බඳින්න. දෙවියන්ගෙ පිහිටෙන් ඔබට ලමයි දහයක්වත් ලැබේවි.

එපා එපා.ඇය අසිහියෙන් මෙන් කෑ ගැසුවාය. මට කසාද බඳින්න ඕන නෑ. මට ඕන ඉගෙන ගන්න.

ඇගේ ඉකිබිඳීමත්, නිශාචර කුරුල්ලන් වතු‌රෙ නගන සර සර හඬත්, දියරැලි ඉවුරෙ වදින හඬත් නිසා රැයේ නිහඬ බව බිඳී ගියේය. ඇගෙ වේදනාව උුටු ඔහුට ඔහුගේ ජීවිතයේ උුක්මුසු අවස්තාවන් මතක් විය.  බොහො කාලයකට පෙර ගමේ තිබූ කුඩා ගෙදරදී ඔහුගෙ තාත්තා, අම්මා සහ සහොදරයන් කොලරා වසංගතය නිසා එකම දවසෙදී මියගිය අයුරු ඔහුට මතක්විය. බේරුනේ ඔහු පමනි. පියාගේ නෑදෑයන් විසින් රැවටීම් සහ වංචාවන් මගින් පරම්පරාවෙන් උරුමවූ නිවසින් තමන් එලවා දැමූ හැටි ඔහුට සිහිවිය. ඔහු අඟහිඟකමින් සහ ඉවසාගත නොහැකි බඩගින්නෙන් පීඩා විඳිමින් අනාථයකුසේ ඉබාගාතේ ගමන්කළ හැටි සිහිවිය.

හැම දෙනෙකුටම තමන්ට උරුමවූ කාලකණ්ණි අවාසනාවන්තකම් තියෙනවා.ඔහු කීවේය.

මිනිස්සු එ් හැම එකකටම මැරෙන්න හැඋුවොත් ඔවුන්ට කීපාරක් ගිලිල මැරෙන්න වෙයිද කියල මම දන්නෙ නෑ.ඔහුට තවත් සිද්ධීන් මතක්වූ අතර උුක වේදනාව නිසා කටහඬ වෙවුලන්නට විය.

”“ඔබ තරුණයි. ඔබ හරියට දන්නෙ නෑ උුක වේදනාව මොකක්ද කියල. ටික වේලාවක් නිහඬව සිටි ඔහු කථාකිරීමට පටන්ගත්විට  දෙනෙත කඳුලින් තෙත්විය.

මම ලෝකෙ ඉන්න සියලුම දෙවියන්ට බාරවුනා, කන්නලව් කලා මට පුතෙක් ලබා දෙන්න කියල.  මගෙ බිරිඳ මට ලමයින් අටක් ලබා උුන්න. එක උුවයි දැනට ජීවත්වෙන්නෙ. අනෙක් කවුරුවත් වයස එකොලහ වෙනකන් හිටියෙ නෑ.තරුණිය ඔහුදෙස සිහිවිකල්ලෙන්  මෙන්බැලීය.

කන්තෝරුවේ මණිය නැවත වැඋුනි.

හොඳටම රෑ වෙලා. ඔබ දැන් නැගිටල ගෙදර යන එක තමයි හොඳ.ඔහු කීවේය.

මට ගෙදරක්නෑ.ඇය කීවාය.

ඔහුට කේන්ති ගියේය. ඔබ හැම දේටම නෑ බෑ කියනවා. මුරණ්ඩු වෙන්න එපා.

මට තියෙන කරදර ඔබ දන්නනෙ නෑ.ඇය කීවාය.

ලැන්තෑරුම සහ තම යෂ්ටිය ගෙන ඔහු නැගී සිටියේය. ඔහු අහුලාගත් ඇගෙ ලියුම තිබුන තැනටම දැමීය.

ඔබ ඔය විදියට හොඳටම මුරණ්ඩු වෙනවනම් ඔබව තනියම මෙතන තියල මම යනව යන්න. කිසිකෙනෙකුට  මට දොස් කියන්න බෑ.

ඔහු ටික වේලාවක් නිහඬවිය. ඇය දෙස බැලීය. ඉන්පසු පඩිපෙළ නගින්නට විය. ඔවුන් අතර කිසිිම කතාබහක් ඇති නොවීය.

 

පසුදින උදයේ වැඩට පැමිණි වහාම ඔහු හනිහනිකට ගල්පඩිපෙල බසින්නට විය. පෙරදින රැයේ ඔහු තැබූ තැනම ලියුම තිබුනි.  ඔහු තනිකර දමාගිය තරුණියගෙ ඉරණම පිළිබඳව යමක් දැනගැනිමට හැකිවේයැයි වූ අසරණ බලාපොරොත්තුවකින් යුතුව ලියුම අහුලාගත් ඔහු එය බලන්නට විය. ඉන්පසු ලියුම කෑලිකෑලිවලට ඉරා වතුරට විසි කර වතුරේ පාවෙන කොලකෑලි දෙස බැලූ ඔහු, පෙරදින රැයේ ඇයව  තනිකර දමා යෑම පිළිබඳව තමාටම චෝදනාකරගත්තේය. මේ වැවේ සිඋුවුන එක සියදිවිහානිකරගැනීමකට හරි මම වගකියන්න ඕන. ඔහු නිතරම ඔහුටම කියාගත්තේය. ඉන්පසු කිසිම දිනක වැව දෙස සන්සුන් හිතකින් බැලීමට ඔහුට නොහැකිවිය. මිනිය හදිසියෙම මතුවෙන්න බැරිකමක් නැතැයි මාස ගනනනාවකට පසුත් ඔහු අනුමාන කලේය. කවුද දන්නෙ මිනිය සමහර වෙලාවට වැව් පතුලෙ හිරවෙලා තියෙනවනෙ. ඔහුට හිතුනි.

අවුරුඋු ගනනනාවකට පසු එක් සැඳෑවක, වැඩ ඉවරවී ගෙදරයාමට පෙර වැව් බැම්ම මත සිට සුපුරුඋු ලෙස අවට සිසාර බලන මුරකරුට වැව පාමුල පාරේ කාර්එකක් පෙනුනි. පිරිමියෙක්, කාන්තාවක් සහ ලමයි තිදෙනෙක් කාරයෙන් බැස වැව් බැම්මට නැග්ගේය. ඔවුන් ලඟට එනවිට මුරකරුට පොඩි චකිතයක් දැනෙන්නට විය. ගැහැණියගෙ රුව සහ මුහුණ හොඳට දැක පුරුඋුය. වසර ගනනනාවක කාලය, ඇගෙ ඇඳුම සහ ඇය පැලඳි ආභරණ  විසින්  රුව වෙනස්කර තිබුනද, එදා  ලැන්තෑරුම් එලියෙන් උුටු මුහුණ ඔහුට හඳුනාගන්නට හැකිවූ බව ඔහුට සිතුනි. මේ හඳුනාගැනීම ඔහුට එසැණින් සතුටක් දැනවීය. ඇසීමට ප්‍රශ්ණ ගනනාවක් ඔහුට තිබුනි. ඔහු දෑත්එක්කර ගරුසරු ඇතිව ඇයට ආචාර කළේය. ඇය නැවතී ඔහුට කතාකරනු ඇතැයි ඔහු සිතුවේය. එහෙත් ඇය ඔහු දෙස නොහඳුනන බැල්මක් හෙලා ඔහු පසුකර ගියාය. ඔහු පසුකර යන ඇය දෙස ඔහු ඕනෑකමින් ටිකවේලාවක් බලා සිටියේය.

සමහර විට වෙන කවුරුහරි වෙන්න ඇති.   තමන්ටම කොඳුරාගත් ඔහු මෙතෙක් කලක් තම හිතේ කිඳාබැස තිබූ සම්පූර්ණ කතාවම හිතෙන් ඉවත්කර ගෙදර යාමට පිටත්විය.

 

 

 

ආර්. කේ  නාරායන්ගේ The Watcher  කෙටිකතාවේ පරිවර්තනයකි.

 

පරිවර්තනය  ආචාර්ය  ජගත් රූපසිංහ

 

Friday, September 25, 2020

 

අන්තර් ඡාලය බියකරු රකුසෙක්ද පේස්බුක් හෙවත් සිංහලෙන් කියනවිදියට මුහුණුපොත නිසා අතිවූ තත්වයන් නිසා  පාසල් දරුවන් කිහිපදෙනෙකුම සියදිවිනසාගෙන තිබුනි. අන්තර් ඡාලය මෙන්ම ඒ හා බැදුනු විවිධ සමාඡ ඡාලයන් නිසා ලෝකයේ හැමතැනකම වාගේ මෙවැනි දේ සුලබවෙමින් පවතී. අන්තර් ඡාලය හරහා සිඋුවන පිලිසඳරයන් හෙවත් චැටින්" ඡායාරූප හුවමාරු" සහ ඊමේල් නිසා හොඳමෙන්ම නරකද සිඋුවේ. සමාඡ ඡාලයන් හරහා ගොඋුරු විශේශයෙන්ම ලමුන් ඩැහැගනීම සඳහා විකෘති මනසින් යුතු රාක්ෂයන්ද දත් විලිස්සාගෙන සිටී. අයිපෝඞ්" අයිපෑඞ්" ටැබ්ලට්" විවිධ උුරකතන" කොම්පියුටර ආදී විිවිධ දේ අද සුලබය. දරුවන් මෙිවාට පුරුඋුව ඇත. වරද ඇත්තේ එම උපකරනවලද" අන්තර් ඡාලයේද" සමාඡ ඡාලයේද නැතිනම් එය භාවිතාකරන අප අතේද.  පිහිය අපට අත්‍යවශ්‍ය ප්‍රයෝඡනවත් උපකරණයකි. ආයුධයකs. හැබැයි නිවැරදි ලෙස භාවිතා නොකලහොත් අත පය කැපී තුවාල සිඋුවේ. එසේම තවත් අයෙකු විනාශකිරීමට මැරීමටද පිහිය යොදාගත හැක. එසේනම් වරද ඇත්තේ පිහියේ නොව එහි භාවිතයේය. අන්තර්ඡාලයද නිවැරදිව පාවිච්චි නොකලහොත් තමනුත් විනාසවී අනුන්වද විනාශකලහැක.

 

නූතන ලෝකයේ අන්තර්ඡාලය නොමැතිව ඡිවත්වීමක් ගැන සිතීමටවත් නොහැකිය. සියලුම කටයුතු අන්තර් ඡාලය හරහාය. නව පරපුරේ දරුවන් සමාඡ සම්බන්ධතා ගොඩනගනුයේ සමාඡ ඡාලයන් හරහාය. නව පරපුර අන්තර්ඡාල දරුවන්ය. ඔවුන් අන්තර්ඡාලයන්ට සමාඡ ඡාලයන්ට වහල්වී ඇත. ඒ වහල්කම අද දවසේ අත්‍යාවශ්‍ය වී ඇත. රැකියාවට" පාසලට" සරසවියට අන්තර්ඡාලය නැතිවම බැරිය.

 

අප කුඩාකල අපට තිබූ සුරක්ෂිතබව අද දරුවන්ට නැත. අප සමාඡයෙන් ඉගෙනගත් දේ ඉගෙනීමට දරුවන්ට ඇති අවස්තාව අල්පය. අප අපගේ දරුවන් ආරක්ෂා කරගතයුතුය. හොඳනරක කියා දිය යුතුය. දරුවන් බොහෝ විට  තම මිතුරන් කෙරේ වැඩිවිශ්වාසයක් තබයි. මෙනිසා දෙමාපියන් අත ඇත්තේ සුවිශාල  වගකීමකි. නිසි උපදෙස් අත්‍යවශ්‍යය. අන්තර්ඡාලය තුලට වී තම දරුවන් කරනුයේ කුමක්දකියා අවධානයෙන් සිටිය යුතුය. දරුවන්ට නිදහස දියයුතුය. එහෙත් එය වල්බූරු නිදහසක්නොවිය යුතුය. ස්වාධීන වීම අවශ්‍යය. නමුත් එයින් අවැඩක් නොවිය යුතුය. හරකා ලිහා දැමූවිට ඌ අනුන්ගේ වතුවලට පනshs. යායුතු සීමාව නොදනී. ඉබාගාතේ ඇවිදියි. සමහරවිට නැවතත් පනපිටින් දක්නට නොලැබෙන අවස්තාද ඇතිවේ. හරකා කඹයකින් හිරකර බැඳීමද සුඋුසු නැත. එවිට ඌ කඹය කඩාගැනීමට දඟලයි. තරමක් දිගු   කඹයකින් බැඳීමෙන් නිදහසේ ඇවිදිමට ඉඩලැබෙන අතර කඹයේ දිගට වඩාවැඩි උුරක් යානොහැකිනිසා පාලනයක්ද සිඋුවේ. අන්තර්ඡාල භාවිතයේදි දරුවන්ටද නිදහස සීමානොකරන පාලනයක් අවශ්‍යය.

 

මුහුණුපොත හෝ වෙනත් සමාඡ ඡාලයක් භාවිතයේදී පරිස්සම් වියයුතු ආකාරය කියා දියයුතුය. විශේශයෙන්ම ඡායරූප ඇතුල්කිරීමේදි" අදහස් දැමීමේදි" චැට් කිරිමේදී යායුතු සීමාව පෙන්වාදිය යුතුය. අතිශය පුද්ගලික දේ පොඋු දේ බවට පත්නොකල යුතුය. දරුවන් අන්තර්ඡාලයට" පරිගණක ක්‍රීඩාවලට ඇබ්බැහිවීම වලක්වාගත යුතුය. දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර විශ්වාසය ගොඩනගාගෙන හොඳදේ දරුවන්ට පෙන්වා දිය යුතුය. මුහුණු පොත සහ අනෙකුත් සමාඡ ඡාලයන්හි දැඩිව කාලය ගත කිරීම නිසා මානසික ප්‍රශ්ණවලට මුහුණදSමට සිඋුවීම" අධ්‍යයන කටයුතු අඩාලවිම මෙන්ම සමාඡවිරෝධී කටයුතුවලට යොමුවීමද සිඋුවන බව පර්යේෂණ වලින් පෙන්වා ඇත. එසේම හුදෙකලාවීම" අන්තර්ඡාලය හරහා මානසික පිඩනයට පත්විම" තැන නොතැන නොබලා අන්තර්ඡාලයට ඇබ්බැහිවීමද සිඋුවේ. නෑ ගෙදරක හෝ පාටියකට ගියත්" විනෝද ගමනක් ගියත්" ගෙදරට අමුත්තන් පැමිනියත් ඒ සියල්ල අමතක කර සමාඡඡාලයන්ට පිවිස චැට්කරන" ගේම් ගසන දරුවන් අප කොතෙකුත් දැක ඇත. මෙවැනි අවස්තාවලින් දරුවන් මුදවාගැනීමට උත්සාහකල යුතුය. කොම්පියුටරය දමාගෙන කරන්නේ මොනවාදැයි විපරමෙන් සිටියයුතු වුවත් කඩා පනින හමුදා සේ දරුවන්ගේ කොම්පියුටර පරික්ෂාකිරීම නුවනට හුරුදෙයක් නොවේ. එවිට දරුවන්කරනුයේ වෙනත් ක්‍රමවිධි යොදාගෙන ඒවායින් ගැලවියාමය. දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර විශ්වාසය බිඳවැටිමද එවිට සිඋුවිය හැක.  අවශ්‍යවනුයේ දෙමාපියන් දරුවන් අතර ඇති විශ්වාසය බිඳනොගෙන අනවශ්‍ය ලෙස අන්තර්ඡාලයන් සහ සමාඡ ඡාලයන් භාව්තයෙන් වියහැකි ආදීවන දරුවන්ට වටහාදීමය. අවාසනාවන්ත දෙයක් සිඋුවූ පසු කම්පාවීමෙන් පලක්නැත. පරිස්සම් විම ඇඟට ගුනදායකය.

Friday, November 30, 2018

බිරිඳ මගේ නුඹ (කවි)


බිරිඳ මගේ නුඹ

බිරිඳ මගේ නුඹ මේ දිවිගමනේ
සෙවනැල්ලක් සේ ලඟ හිඳිනා
සොඳුර මගේ නුඹ සසර සරනතුරු
මා හා එක්වී සැරි සරනා
දිනිඳු නුඹ මට එලිය දෙවනා
සඳකි නුඹ මට සිසිල දෙවනා

මවකි නුඹ මට ලමැද හොවලා
සෙනෙහෙ වඩලා වියොව නසනා
විලකි නුඹ මට නිමල දියපිරි
මගේ දිවියේ පවස නිවනා
මගේ දෙවොලේ පිදෙන දෙවඟන
නුඹයි සිරිකත නිවසෙ දිලෙනා

අමිල සෙනෙහෙස පිදුව නුඹ මට
බැඳුනදා රන් හුයෙන් දෑඟිලි 
නිමල පිය සෙනෙහසක උරුමය
උදාකළෙ දූ කුමරියන් දී
කඳුල සුසුමද ගතේ රිදුමද
නිවයි  විකසිත සිනාමල් මුව
තුමුල මහමෙර විලස නොසැලී
දිරිය දෙන නුඹ ලඳකි පින්බර
                                           
 ආචාර්ය ජගත් රූපසිංහ

Monday, November 19, 2018

ආ ගිය කතා කැම්පස් කුරැටු ගී

කුරුටු ගානව කියන්නෙ යමක් ලියන විට තේරුමක් ඇතිව හෝ නැතුව යම් යම් අකුරු හෝ රූප හෝ නිකන්ම නිකන් ඉරිකැලි ආදිය ලිවිම හෝ ඇඳීමයි. සමහර වෙලාවට ලියනලද හෝ අඳින ලද දෙයක් තවත් කාටවත් තේරෙන්නෙ නැති විදිහට එහෙන් මෙහෙන් ඉරි ඇඳලදාන එකටත් කුරුටු ගානව කියල කියනවා. ඒ වුනත් කුරුටු ගී කියන්නෙ තේරුමක් ඇති දෙයක්. එතනදිත් වෙලා තියෙන්නෙ කලින් සැලසුම් නොකර ඒ ඒ වෙලාවට දැකපු දේ ගැන, හැඟිම් ගැන හිතට ආව දේ කවියකින් හෝ පද දෙකතුනකින් ලියා තැබිම. එලිවැට එලිසමය තියල හතර පදය සම්පූර්ණකල කවි මෙන්ම නිසදැස් ආරෙ කවිත් කුරුටු ගීවල දක්නට ලැබෙනවා. කුරුටු ගී කියපුගමන් අපේ මතකයට එන්නෙ සිගිරියේ කැටපත් පවුරෙ ලියල තියෙන කුරුටු ගී. ඒවායේ තියෙන්නෙ අතිතයේදි සීගිරිය නරඔන්න ආව විවිධ අය තමන් ට හැඟුන දේ, දැනුන දේ ප්‍රකාශ කිරීම. සීගිරි අප්සරාවන් වර්ණනා කිරිම් ද මේවායේ දක්නට තියෙනවා. මේව ලියපු අය කවියන් ලෙස ප්‍රසිද්ධවු අය නොවෙයි. ඒ ඒ ස්ථානවලටගිය සංචාරකයෝ හෝ නරඹන්නො නැතිනම් එවැනි ස්ථානවල ඡිවත්වු අය.
සීගිරි කුරුටු ගී කියවල ඒවා තේරුම් කරල දුන්නෙ, ඒ සම්බන්ධව ලිව්වෙ ඒවා ලෝකයට හඳුන්වාදීමට මූලිකයාවුනේ අපේ රටේ හිටිය ලෝක ප්‍රසිද්ධවූ පුරාවිද්‍යාඥයා වුන මහචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන සූරින්. පසු කලෙකදි දැනට ඇමරිකාවේ සරසවියක සේවයකරන මහාචාර්ය බෙවින්, සීගිරි කුරුටුගී සියගණනක් කියවල තේරුම්කරල පොතක් වශයෙන් පළකරල තියෙනවා. මම පානදුර ශ්‍රී සුමංගල විදුහලේ  උසස්පෙල ඉගෙනගන්න කාලේ මහාචාර්ය බෙවින් ඉගෙනගත්තෙ මට වඩා එක් පන්තියක් ඉහල ඡිවවිද්‍යා පන්තියෙදි. මට මතකයි ඔහු ඡිවවිද්‍යව කරන ගමන් ඒ කාලෙත් පාසලේ සාහිත්‍ය සඟරාව වන සුමඟුල් හඬ සඟරාවට සීගිරි කුරුටු ගී නමින් ලිපියක් ලිව්වා. මම හිතන්නෙ පසුකලෙක ඔහු ඡීවවිද්‍යාව අතහැරල ඉතිහාසය පුරාවිද්‍යාව ගැන අධ්‍යයනය කරල ඒ සම්බන්ධව මහාචාර්ය වරයෙක් වෙන්න ඇති. 

සීගිරි කුරුටු ගී ගැන පටන් අරගත්තට අද මම කියන්න යන්නෙ පසුකලෙක ලියවුන වෙනත් ආකාරයක කුරුටු ගී ගැන. ඒවා තමයි කැම්පස් කුරුටු ගී. කැම්පස් ගැන කතාකලොත් ලංකාවේ කැම්පස් වල ඉගෙන ගන්න ශිෂ්‍යයෝ තරම් බැණුම් අහන කට්ටියක් ලෝකේ කොහේවත් නැතුව ඇතැයි කියල හිතෙනවා. හොඳ වැඩක් කරන්න ගියත්, වැරදි දෙයක් කලත්, මොනව කළත් බැණුම් වලින් අඩුවක් නෑ. නිදහස් අධ්‍යාපනය, නිදහස් සෞඛ්‍යය රැකගන්න සටන් කලත්, පුද්ගලික දේශපාලන වාසි තකා සටන් කලත්, හොඳක්නම් අහන්නෙ නෑ. බනින අයත් විවිධයි. සමහර දේශපාලකයෝ ඔවුන් සරසවි ඉගෙනගත්තබවත්, ශිෂ්‍යව්‍යාපාරවල නායකයො වෙලා හිටිය බවත්, අමතකකරල දේශපාලන වාසි තකා බනිනවා. තවත් කට්ටියක් ඉන්නවා කිසිම දෙයක් නොදැන වෙනත් අය බනින නිසා බනිනවා. සමහරවෙලාවට ඉරිසියාව නිසා වෙන්නත් පුලුවන්. මෙහෙම බනින සමහරක් වැස්සකටවත් කැම්පස් ගිය නැති අය.
කැම්පස් ඇතුලෙ ඒකටම ආවේණික වෙච්ච උප සංස්කෘතියක් තියෙනවා. ඒවත් සමහර වෙලාවට කැම්පස් එකෙන් කැම්පස් එකටත් පොඩි පොඩි වෙනස්කම් තියෙනවා. කැම්පස් එක ඇතුලෙත් සමහර වෙලාවට පීඨ මට්ටමෙනුත් තවත් සුලු වෙනස්කම් තිබෙනවා. ඉන්ඡො, මෙඞ්ඩො, ඇග්‍රො, වෙටාල, ආර්ටො කියල පීඨවල නමින් හැඳින්වෙන අය අතරත් හැසිරෙන වැඩකරන විදිහෙ සුලු සුලු  වෙනස්කම් තියෙනවා. සමහර උප සංස්කෘතික දේවල් කාලයත් සමගම වෙනස් විමටද බදුන්වෙනවා. හැටේ හැත්තෑවේ දශකයෙ විදිහට නොවෙයි අසුව අනුව දශකවල සිතුම් පැතුම් සහ වැඩකල ආකාරය. දැන් බොහෝ දේ තවත් වෙනස්වෙලා. කාලයෙන් කාලයට උපසංස්කෘතිය තුල විවිධ දේ හැඳින්වීමට බාවිතාවන වචනත්, අදහසුත්, ලියන ශෛලියත් වෙනස්වුනත් කැම්පස්වල දක්නට තියෙන දෙයක්තමයි කැම්පස් කුරුටු ගී. මේවා ලියන්න කැටපත්පවුරක් නැතිවුනත් නේවාසිකාගාරවල දේශණශාලාවල කැන්ටිම්වල ඩෙස්ක් බංකු පුටුවල මේව ලියල තියෙනවා. මේවාගේ කතෘවරයෙක් සොයාගන්න නෑ. තමතමන් ගේ හිතට නැගුන අදහස් ලියල තියෙනවා. පොදු ප්‍රශ්න ගැන, පුද්ගලික දේවල් ගැන ලස්සනට ලියල තියෙනවා.
කැම්පස් කුරුටු ගී ගත්තම ඒවා විවිධ පොදු මාතෘකා යටතේ තමයි ලියවිල තියෙන්නෙ. මම මේ ලියන්න යන්නෙ කැම්පස් කුරුටු ගී ගැන සමාඡ විද්‍යාත්මක විශ්ලේෂනයක් කියල හෝ අධ්‍යයන පර්යේශණ පත්‍රිකාවක් කියලනම් හිතන්න එපා. විශය පිළිබඳ උගත්තු ඒ ගැන ලියල තියෙනවා. මම කරන්නෙ විවිධ මාතෘකා යටතේ ලියවුන කැම්පස් කුරුටු ගී කිහිපයක් ඔබේ දැනගැනිමට සහ රසවින්දනයට ඉදිරිපත් කිරිම. මේවායේ කැම්පස් එකේ අයගෙ ෂිතුම් පැතුම් එක්කම උපහාසය සහ හාස්‍යයත් ගැබ්වෙලා තියෙනවා.

කැම්පස් එකේ ඉන්න සමහර අයට තියෙන එක් දැවෙන ප්‍රශ්ණයක් තමයි විභාගවලින් ගොඩයන එක. සමහරුනම් බ්‍රයිටො. විශේශ පාඩම්කිරිමක් නෑ. වැඩිය නැහෙන්නෙ නෑ. වෙලාවට ගිහින් විභාගෙට නියමෙට ලියනවා. තවත් අය හොඳ ක්‍රෑමො. ඒ කියන්නෙ පනදාගෙන, මැරිගෙන පාඩම් කරනවා. සමහරවෙලාවට කටපාඩම් කරනවා. මේ අතරෙ බැරි අයට කියාදෙන උදව්කරන පිරිසකුත් ඉන්නවා. සමහර කැම්පස්වල කුප්පි දානවා කියන්නෙ ඒකට. දන්න එකෙක් අනිත් එවුන්ව විභාගෙන් ගොඩදාගන්න අවශ්‍ය දේ කියල දෙනවා. කුප්පි දැමීම හුඟක් වෙලාවට වෙන්නෙ විභාග ආසන්නම කාලවල. විභාගවල අමාරුකම්, දේශණ වල අමාරුකම්, ලෙක්චර්ස් ලගෙ දේශනවල තියන ප්‍රශ්ණ ආදි ලෙස අධ්‍යයන කටයුතුවලට සම්බන්ධව ලියවුන කුරුටු ගි ටිකක් පලමුව ඉදිරිපත්කරන්නම්. මේව ලිවුවේ මොන සරසවියෙද කියල කියන්න යන්නෙ නෑ. ඒ වගේම ඒව තෙරුම් කරල දෙන්න අදහසකුත් නෑ. කියවනවිටම ඔබට වැටහෙයි මොනව ගැනද කියන්නෙ කියල.

1. සිරිපාලගෙ දේශනාව
අපට හරිම වේදනාව
කිමද ඊට කාරණාව
මාඡි ගැනයි කල්පනාව

2. ධනපති පංතියෙන් පැන පැන අරගත්තු
කළා පීඨ අධිපති ............................................
තම නිළ බලය ගිනි අවියක් කරගත්තු
නොමරා මරනවා සරසවි දූ  පුත්තූ

3. නරියා හූ කියයි ඩිග්රිය ඌට නැත
එළුවට රැවුල ඇත වාසිටි ආවේ නැත
මේ දෙක අපට ඇත එනමුදු දැනුම නැත
සහතික මිසක ඩිග්රිය නම් වැඩක් නැත

4. ලෝක සංවර්ධනය
වේගයෙන් සිදුවෙලා
පැය දෙකේ දේශණය
පැයෙන් අහවර වෙලා
ඊට වැඩි වේගයෙන්
සර් යයි නික්මිලා

5. එස්එස් සි විනාශාය
සම්මානො අතිදුර්ලභං
රැකියා විරහිතං දුක්ඛං
බී ඒ ඩිග්‍රී මහා භයං

6. ලෙක්චර්ස් ආවේ මම අරගන්නට දැනුම
කෙලෙසද තබාගන්නේ එක තැන මනස
උස් අඩි සපත්තුත් පලඳාගෙන සොඳින
මිස්ගෙ රුවට බිඳවයි මගෙ හද දැහැන

ඊලඟට තියෙන්නෙ ප්‍රේමයට අදාල කුරුටු ගී. ඒවා එක එක ආකාරයේ කවි. තමන්ගෙම පුද්ගලික අත්දැකිම් හෝ යාලුවෙකුගෙ බැචෙකුගෙ අත්දැකිමක් වෙන්නත් පුලුවන්. ප්‍රේමකරල පැරදුන එකා ඒකෙ විරහව ගැන හෝ තමන් බේරුණාවගේ අදහසින් කවිලියනව. තවත් එවුන් ප්‍රේමය ඉල්ලන්න ගිහින් වැඬේ හරිනොගිය දුකට කවිලියනව. සාමාන්‍යයෙන් කැම්පස්වල ප්‍රේමයන් පටන්ගන්නෙ සිනියර් බැචාල සහ ඡුනියර් බැචිල අතර. අලුතෙන් නැව ආවම ඒ කියන්නෙ අලුතෙන් ශිෂ්‍ය කන්ඩායමක් ආවම ඡේෂ්ඨ බැචාල නවක සොයුරියන්ව යාලුකරගන්නව. එකම බැච් එකෙත් ප්‍රේම සබඳතා ඕනතරම් තියෙනවා. යාලුකරගන්න ගිහින් වැඬේ හරිනොගිහින් ඇන ගත්ත අය විරහ කවි ලියනවා. තවත් සමහරු කෙල්ලෙකුට ආස වුනාට අහන්න ගට නැතිව සිතින් හුල්ල හුල්ල ඉන්නවා. එහෙම ඈයොත් කුරුටු ගි ලියනවා.

1. අහෝ කොස්ස
අතුගා දමනු ඔය කතුර
පිරිසදුකරව ඔය සිත
කොස්ස  පෙම්වතා  කතුර  පෙම්වතිය

2. කමිසය මගේ කලිසම වෙන කාගේය
බැනියම මගේ යට ඇඳුමත් ගමනේය
පසුදා හිඟයි ධනපති මහපොළ දාය
කෙල්ලෙක් නෑනෙ මම තාමත් තනිකඩය

3. සෙනෙහස දුකක්
අපමණ බරක්
අදමෙන් හෙටත්
මේ දුක දුකක්

4. අවේ ගෙදර සිට ඩිග්රිය අරගන්න
කෑවේ පාන් අපහට නැත බත් කන්න
කොක්කක් ගැහුවොතින් හැක මට බත් කන්න
කවුරුද කැමති මට බත් අම්මා වෙන්න

5. සයිකො ගසා මම ගිය  කළ ඇය වෙතට
දුන්නා බූට් එක ගලවා මගෙ අතට
ගන්දෝ නොගන්දෝ කියලා සිතුනි මට
ගත්තෙමි වීරයා සේ එය මගෙ අතට

6. පහන් කනුව මම
දැවි ගිය විදුලි බුබුල ඇය

7. මුල්ම දින දුටුවා අහිංසක මුහුණ
මම හිතුනා හා පැටියෙකි කියා
ඔබ රැවූ විට දුටුවා
 රදනක දත් දෙකම ඔබ
 වැටහුනා හැම කොටියටම පුල්ලි නොමැතිබව
 තේරුණා මා කරපු මෝඩකම
හැරෙනු බෑ දැන් කොටි කටක් ළඟ

8. ඉවසනු දනා රුපු යුධයට ඡය කොඩිය
මෙය කිවු එකාගේ කට කෑවත් මදිය
ඉස්සර වුනු එවුන් හට කොකු හත අටය
ඉවසපු නිසා මම තාමත් තනිකඩය

9.සොරෙකු ඉල්ලන්නේ මුදල් හෝ ඡිවිතයයි
ගැහැණිය මේ දෙකම ඉල්ලයි

කැම්පස් කුරුටු ගී වල ලියවෙන තවත් දෙයක් තමයි නේවාසිකාගාර ඡිවිතය. ගෙවල් වලින් ඈත්වෙලා සරසවි නේවාසිකගාරවල හෝ පුද්ගලික නිවාස වල බෝඩිම් වෙලා ඉන්න කොට එන දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මෙන්ම සුඛ සොම්නසයන්ද කුරුටු ගි වෙනවා.

1. රුහුණෙ එවුන් හොඳ හොඳ ආතල් ගත්තා
කොළඹ එවුන් පොෂ් බඩු දා ගත්තා
පේර එවුන් ලව් එක ගැන සිත බැන්දා
මොරටුවෙ අපි කලේ මොන කරුමෙද මන්දා

2. ක්‍රෑම දාන විට බොග සෙට්වෙන්න එපා
උතේ සතේ නැතිවිට බඩගිනි වෙන්න එපා
මෙදාපොටේ එග්සෑමය ඇනෙනු එපා
යලිත් මේ බිමට එන්නට සිදුවන්න එපා

3. කලිසම ගියා මාතර බෙල්ට් එක අනුරපුරේ
ඛමිසය ගියා කලුතර සපත්තු රත්නපුරේ
ඔරලෝසුවගියා නුවර බෑගය අම්පාරේ
මේවා එකට කවදා හමුවෙද ඡ‘පුරේ

4. සිහිනෙන් පවා මගෙ සුඛ විහරණය පැතූ
අම්මා දනිනම් මේ සරසවියෙ තතූ
වර බොල කොළුවො යැයි දෙනෙතින් කඳුළු යුතු
ගෙන ගොස් බොහෝ කල් මේ දුක් විඳින පුතූ


5. ගමේ හොල්මන් නොදුටු මේ මං
මෙහේ හොල්මන් දැකල හොල්මං

 6. එන්නේ කැම්පසුයි හොස්ටල් එකේ සිට
ඛන්නේ වතුර බත් කැන්ටිමේ සිට
මාසගනන් නැත දියබිඳු නාන්නට
මේ දිවිකතර දුක් උහුලන්නෙ කුමට

තවත් අවස්තාවක් තමයි කැන්ටිමේ කෑම ගැන, බෝඩිමේ කෑම ගැන හිතට එන අදහස් දක්වන කුරුටු ගි. එක් කැම්පස් එකක කැන්ටිමේ මුදලාලි කෙනෙක් හිටිය කිසිම දවසක මුහුනෙ හිනහවක් නැ හරියට හිනා නහරෙ කපල දාල වගෙයි. කතා කලොත් අඬ ඇඬියාවමයි.

1. කැන්ටිමේ පල් වෙච්ච
හොද්ද ගා පාං කා
ශිල්ප කලත් හත් අවුරුද්දක්
බඩපනුවොත් නිදැල්ලේ ෆුට්බෝල් කෙළිනවා

2. පානුයි පරිප්පුයි මතුවට බුදු වේවා
ගෝවයි අලයි සැරියුත් මුගලන් වේවා
මලකඩ වතුර නේරංඡන ගඟ වේවා
සුප්පයියා මුදලාලි කන්ථක අසුවේවා


3. බඩගිනිවෙලා මා ගිය කළ ඡිම් එකට
ගල්වුන වඬේ විතරක් තිබුණි කෑමට
කූල් ප්ලේන්ටිය උගුරෙන් යන කලට
තූ නොදකින් සිතුන විඳිනා දුකට

පවතින දේශපාලන තත්වය පිළිබඳව සරසවිසිසුවන්ගේ කාර්යභාරය ගැන, සිසු සටන්වල කටුක බාවය ගැන, උපාධිය ඉවතලා යුක්තිය වෙනුවෙන් සටන් වැදිම ගැනද කුරුටු ගී සරසවිවල තැන්තැන්වල ලියාතිබෙනවා.

1. ඇදුරු දිසාපාමොක් ආගිය අතක් නැත
සාමා අමර වැලිකඩ හිර ගෙදර ඇත
හෝඩිය බොඳව සිතුවම් පොත මැකී ඇත
දින නියමයක් නොමැතිව සරසවි වැසී ඇත


2. ඉරුණු වැරහැලි ගතේ එල්ලා
කුසේ ඇති ගිනි හිතේ අවුලා
එරෙහි වුනු මුලු ලොවම හොල්ලා
නුඹටහිමි උරුමයන් ඉල්ලා
අකුරු සිරකර පවුරු බිඳලා
අලුත් ගමනක් අරඹපල්ලා

3. තබන තබන වෙඩි ආපිට හැරීයන්
මරණ මරණ මිනියට පණ ලැබීයන්
ගහන ගහන ගැටවල් ටික ලිහීයන්
සිසුන් මරණ තොපිලට හෙණ වැදීයන්

4. අසාධාරණයෙහි අඳුර බිඳින්නට
හිරුපායන තුරු හිටියා ඇති
බලහත්කාරෙන් හෝ හිරු පුබුදා
හෙට මුළු ලෝකය එළිය කෙරුව යුතු

5. නොහඬන් සරසවිය සලමින් කඳුලු කැට
වැඩ නැත මොලේ ඇතිවුන්ගෙන් ඔවුන් හට
විරැකියාව අවසන් කොට දැමෙයි හෙට
රැකියාවක් ලබා අද යමි සිපිරිගෙට


ෂිගිරි කුරුටුවලින් ආරම්බකරල කැම්පස් කුරුටු ගී වලින් අවසන් කරද්දි අතරමගදි තව තවත් අමතර කතාවන්ද ලියන එකට ඈඳවන්නට සිදුවුනා. ඒකෙන් කියවන කෙනාට පාඩුවක් හෝ තේරුම් ගැනිමට අපහසුතාවයක් ඇතිවුනා යයි හිතෙන්නෙ නෑ. ආගිය කතා කිවුවට මේ ලිපියෙන් ටිකක් වැඩිපුර විස්තර කියන්න සිදුවුනා. අසන දකින හමුවන චරිත හා සිදුවිම් තමයි මෙම ආගිය කතාවලට පාදක වන්නේ. අදට අවසරයි.

Wednesday, November 7, 2018

කවි




මතකයේ මාවතේ

නිලට දිලි ගුවන් ගැබ
කළුවලාවෙන් වැසී
පටන් ගත් මද වැස්ස
නාකපන වැහිවෙලා

හෙනහඩින් ගැස්සිලා
සලිත වු අහස් කුස
විදුලි රේඛා මවා 
සොඳුර ැ සිත්තම් අඳී

කිතිකැවී හද ඔකඳ වී සිත
මතකයේ මාවතේ
ඇසිල්ලෙන් නික්ම ගොස්
ඔබේ ලඟ නැවතිලා

ආ ගිය කතා